教师节的期望

已经庆祝了十多年的教师节。从来没期望要得到什么。不过今年我有个期望，那就是希望我今年教的那两班的学生们可以好好的听教，功课都交齐。对自己的学业负起更大的责任。好好的考SPM，特别是马来文这一课。因为如果考不起马来文就没用SPM 文凭拿了。辛苦了两年不是白费了吗？同学们教师节快乐！

为了硕士学位

毕业差不多十一年，二零零七年从回校园为了考取硕士学位。明天又要去大学了。其实这两年来生活比较轻松没在学校那么压力。只不过，今年比较压力因为要写论文。念学士时，没写过论文所以有点难。不管怎么样明年一定要毕业。毕业后，要面对另外一个选择，去那上班？回学校还是到教育部去？毕业后才来想这个问题吧！

Pendidikan Abad Ke-21

Banyak perubahan telah berlaku dalam sistem pendidikan di seluruh dunia ekoran daripada perkembangan teknologi ICT yang begitu pesat. Dulu kita memberikan tumpuan kepada guru kepada pengajaran; guru perlu mengajar pelajar; peranan utama dalam sistem pendidikan ialah guru; guru yang menyampaikan ilmu pengetahuan kepada pelajar; pengajaran begitu penting. Kemudian peranan itu telah diberikan kepada pelajar, pelajarlah yang menjadi fokus dalam proses pengajaran dan pembelajaran ekoran daripada teori konstruktivisme yang menekankan pelajar yang perlu berperanan aktif dalam pembelajaran dan guru hanya berperanan sebagai fasilitator.

Jadi daripada KLSM kita merombak sistem pendidikan kita kepada KBSM. Sudah hampir 30 tahun KBSM dilaksanakan. Kajian perlu dilakukan tentang hasil pelaksanaan KBSM dan keperluan sistem pendidikan pada abad ke-21, sama ada KBSM masih relevan?

Sistem pendidikan pada abad ke-21, lebih bertumpu pada pembelajaran, kepada rangkaian(network). Banyak kita perkatakan tentang e-pembelajaran, pembelajaran jarak jauh, pembelajaran 24/7 dan lain-lain. Hal ini kerana teori pembelajaran yang menunjangi perubahan ini ialah teori connectivism yang dikemukakan oleh George Siemes.

Proses pengajaran dan pembelajaran tidak lagi berfokus kepada sama ada guru atau pelajar, tetapi kepada pembelajaran. Akibat daripada ledakan maklumat yang terdapat dalam tapak sesawang, kita perlu tahu memilih, menapis dan memproses maklumat tersebut. Oleh sebab itu, guru bukan sebagai pengajar tetapi pembimbing dan sebagai pelajar juga. Guru juga berperanan sebagai pelajar belajar cara untuk menggunakan maklumat yang ada dan mendidik pelajar kemahiran untuk memilih, menapis dan memproses maklumat yang diterima. Jadi, fokus dan sasaran adalah pada pembelajaran!

10 Prinsip Mereka Bentuk Institusi Pendidikan

Proses pembelajaran telah banyak berubah sejak komputer dan internet diperkenalkan. Perkembangan teknologi ini juga telah mengubah cara kita memperoleh maklumat, memproses maklumat, berkongsi maklumat dan menggunakan maklumat. Banyak yang perlu kita lakukan dalam mengikut rentak dan corak pembelajaran yang berlaku pada masa kini.

Ten Principles for Redesigning Learning Institutions

The authors offer ten principles that can guide universities and other institutions of learning in adapting to learning in a digital age. They focus on college-aged students, although the recommendations also apply generally for all age groups.

Self-learning: Today’s learners are self-learners. They browse, scan, follow links in mid-paragraph to related material. They look up information and follow new threads. They create their own paths to understanding.

Horizontal structures: Rather than top-down teaching and standardized curriculum, today’s learning is collaborative; learners multitask and work out solutions together on projects. Learning strategy shifts from a focus on information as such to learning to judge reliable information. It shifts from memorizing information to finding reliable sources. In short, it shifts from learning that to learning how.

From presumed authority to collective credibility: Reliance on the knowledge authorities or certified experts is no longer tenable amid the growing complexities of collaborative and interdisciplinary learning. A key challenge in collaborative environments will be fostering and managing levels of trust.

A de-centered pedagogy: To ban or limit collective knowledge sources such as Wikipedia in classrooms is to miss the importance of collaborative knowledge-making. Learning institutions should instead adopt a more inductive, collective pedagogy based on collective checking, inquisitive skepticism, and group assessment.

Networked learning: Learning has traditionally often assumed a winner-take-all competitive form rather than a cooperative form. One cooperates in a classroom only if it maximizes narrow self-interest. Networked learning, in contrast, is committed to a vision of the social that stresses cooperation, interactivity, mutual benefit, and social engagement. The power of ten working interactively will invariably outstrip the power of one looking to beat out the other nine.

Open source education: Traditional learning environments convey knowledge via overwhelmingly copyright-protected publications. Networked learning, contrastingly, is an “open source” culture that seeks to share openly and freely in both creating and distributing knowledge and products.

Learning as connectivity and interactivity: Challenges in a networked learning environment are not an individual’s alone. Digital tools and software make working in isolation on a project unnecessary. Networking through file-sharing, data sharing, and seamless, instant communication is now possible.

Lifelong learning: The speed of change in this digital world requires individuals to learn anew, face novel conditions, and adapt at a record pace. Learning never ends. How we know has changed radically.

Learning institutions as mobilizing networks: Rather than thinking of learning institutions as a bundle of rules, regulations, and norms governing the actions within its structure, new institutions must begin to think of themselves as mobilizing networks. These institutions mobilize flexibility, interactivity, and outcomes. Issues of consideration in these institutions are ones of reliability and predictability alongside flexibility and innovation.

Flexible scalability and simulation: Learning institutions must be open to changing scale. Students may work in small groups on a specific topic or together in an open-ended and open-sourced contribution.

The Full Report on Future of Learning in pdf

Cathy N. Davidson and David Theo Goldberg
With the assistance of Zoë Marie Jones
The MIT Press
Cambridge, Massachusetts
London, England

Pembelajaran dan Pengajaran Bahasa 2

Terdapat dua mazhab yang bercanggah pendapat tentang pembelajaran dan pengajaran bahasa terutama dalam isu pengajaran dan pembelajaran bahasa kedua (SLA)

Ada pihak yang berpendapat bahawa penguasaan bahasa kedua perlu melalui proses pemerolehan bahasa seperti bahasa pertama, bukan secara pembelajaran secara sedar. Tidak melalui pembelajaran rumus tatabahasa yang dikatakan tidak membantu dalam pembelajaran bahasa kedua. Contohnya, seperti kanak-kanak apabila mempelajari bahasa pertama tidak diajar tentang rumus tatabahasa. Apa yang penting ialah pendengaran, mendengar dengan banyak. Apabila sudah tiba masa untuk bertutur dalam bahasa pertama, kanak-kanak itu akan mengujarkan apa yang pernah didengarinya berulang-ulang kali. Jadi, mendengar dan membaca merupakan langkah awal dalam pembelajaran bahasa.

Satu pihak lagi menyokong penguasaan bahasa secara sedar iaitu melalui pembelajaran bukan pemerolehan. Belajar tentang rumus tatabahasa dan membina kosa kata bahasa kedua. Pembelajaran mengutamakan latih tubi dan mempraktikkan penggunaan bahasa kedua dalam pelbagai situasi.

Pendekatan terbaharu adalah menggabungkan kedua-dua cara iaitu pemerolehan bahasa dan pembelajaran bahasa. Pendekatan Pemerolehan bahasa kedua dilakukan pada peringkat awal semasa seseorang itu mula didedahkan kepada bahasa kedua dan pembelajaran bahasa secara sedar apabila memperoleh bahasa kedua. Pembelajaran bahasa kedua adalah untuk mengukuhan pemerolehan bahasa.

Pembelajaran dan Pengajaran Bahasa

Sudah dua hari saya mengikuti siri rakaman video di youtube tentang pembelajaran dan pengajaran bahasa oleh Steve Kaufmann seorang linguist yang boleh menguasai 10 bahasa seperti Rusia, Korea, Mandarin, Perancis, Inggeris, Kantonis, Sepanyol. Anda boleh saksikan temu ramah yang dijalankan dalam bahasa Mandarin, Korea dan lain-lain. Dalam blog iaitu thelanguagelearningblog.com, ada disenaraikan 25 tips pembelajaran bahasa.

Pada pendapat Steve, untuk belajar bahasa kita perlu banyak membaca dan mendengar. Pendapat ini selaras dengan Comprehensible or Input Hypothesis yang dikemukakan oleh Stephen Krashen.

Input hypothesis merupakan percubaan Krashen untuk menerangkan bagaimana seseorang itu belajar untuk memperoleh bahasa kedua. Bagaimana pemerolehan bahasa kedua berlaku. Input hypothesis hanya menitik beratkan "pemerolehan" bukan "pembealjaran"'. Menurut hipotesis ini, seseorang pelajar bertambah baik dan maju dengan menggunakan "natural order" apabila menerima input bahasa kedua yang melebihi satu tahap kecekapan linguistiknya. Sebagai contoh, jika seseorang itu pada tahap i , pemerolehan berlaku apabila seseorang itu didedahkan kepada 'Comprehensible Input' tahap 'i + 1'. Memandangkan bukan semua pelajar boleh berada pada tahap kecekapan linguistik yang sama, Krashen mencadangkan "input komunikasi semula jadi (natural ocmmunication input) adalah kunci dalam mereka bentuk sukatan, memastikan bahawa dengan cara ini setiap pelajar akan menerima beberapa 'i + 1' input yang sesuai dengan tahap kecekapan linguistiknya.

3 Steps for 21st Century Learning

Interesting video of how to prepare our students to be able to compete in the global economy

from youtube.com

What is Next Generation Learning

Creative and Innovative ways of embedded technology in the learning processes for our next generation.

from Youtube.com

Penutupan Sekolah Akibat Virus H1N1

Hari ini, sekolah rendah Jalan Davidson ditutup akibat jangkitan virus H1N1 selama seminggu. Oleh sebab sekolah tidak ada LMS (Learning Management System) maka bagaimana pengajaran dan pembelajaran boleh dijalankan tanpa gangguan?

Sebenarnya, perkembangan teknologi web 2.0 telah menyediakan pelbagai platform secara percuma yang boleh digunakan untuk pengajaran dan pembelajaran lebih-lebih lagi pada masa jangkitan wabak penyakit yang berbahaya seperti virus H1N1.

Walaupun begitu, bukan semua pelajar mempunyai rangkaian internet di rumah yang membolehkan proses pengajaran dan pembelajaran berjalan seperti biasa.

Masalah Program Nilam / Projek Baca Membaca

Program Nadi Ilmu Amalan Membaca (NILAM) telah dilaksanakan sejak tahun 1999. Tujuannya untuk menggalakkan pelajar banyak membaca seterusya menanam minat untuk membaca.

Kajian yang dibuat oleh Universiti Malaya iaitu Kesan Program Nilan terhadap Tabiat Membaca Menurut Pandangan Murid dan Guru menunjukkan tahap penyertaan pelajar dalam Program Nilam masih rendah.

Sebenarnya, terdapat banyak sekolah yang menghadapi masalah untuk melaksanakan program ini. Bacaan yang dibenarkan merupakan buku cerita, cerpen ataupun novel. Sesetengah pelajar berasa Program Nilam ini merupakan satu bebanan kerja sekolah. Mereka dibeban dengan bilangan mata pelajaran yang banyak dan aktiviti kokurikulum dan yang mungkin menjadi penyumbang kepada masalah ini ialah kelas tuisyen yang banyak. Oleh itu ramai yang mengambil jalan mudah dengan mencari buku yang mempunyai catatan sinopsis cerita pada bahagian belakang kulit buku. Mereka akan menyalin sinopsis cerita tanpa membaca buku tersebut.

Blog boleh digunakan sebagai satu platform dalam pelaksanaan Program Nilam yang lebih berkesan dan menarik minat pelajar untuk membaca. Bahan Bacaan tidak dihadkan kepada buku cerita, cerpen atau novel sahaja. Artikel yang menarik dan sumber bacaan yang banyak dalam internet boleh digunakan untuk menarik minat pelajar membaca. Mereka bebasa memilih bahan bacaan mengikut minat daripada terhadap kepada genre tertentu sahaja.

Laporan pembacaan boleh dibuat dalam blog pelajar. Guru dan rakan sebaya mereka boleh memberi komen tentang apa yang mereka baca. Di samping menggalakkan mereka membaca, cara ini juga menggalakkan mereka menulis secara kritis dan kreatif. Kaedah ini juga dapat mengelakkan pelajar menyalin bulat-bulat sinopsis cerita yang dibekalkan pada bahagian kulit buku.

Malahan, pelajar juga diajar tentang Hak dan Harta Intelek, bagaimana hendak membuat citation, apa yang dikatakan sebagai plagiarism atau menciplak. Pelajar akan belajar untuk menghormati hak dan harta intelek orang lain.

Pelajar dapat berkongsi maklumat, buku yang dibaca daripada hanya mencatat apa yang dibaca dalam buku Program Nilam dan dihantar kepada guru yang disemak.

Blog membolehkan pelajar menyimpan bahan bacaan mereka, apa yang telah dibaca oleh mereka sepanjang tahun. Hal ini akan memberi satu gambaran kepada pelajar tentang tahap pembacaan mereka, perkembangan diri mereka dalam pelajaran mereka, kemajuan mereka dan lain-lain.

Perbincangan tentang sesebuah buku yang dibaca akan menarik minat pelajar lain atau rakan lain yang berminat untuk membacanya dan memberikan pandangan dan membuat perbincangan dan berkongsi idea dan kritikan yang mantap tentang sesuatu karya.

Isu Bahasa Inggeris dan PPSMI

Sedikit pandangan tentang kedua-dua isu ini yang hangat diperkatakan dan diperdebat oleh pelbagai agensi, organisasi dan pertubuhan. Mengapa pandangan pelajar tidak diberi keutamaan dalam hal ini, mereka merupakan mangsa dalam segala polisi dan dasar pendidikan yang dilaksanakan? Pelajar dan pihak sekolah yang berhak menentukan apa yang patut dan sesuai dengan keupayaan dan kemampuan mereka.

Apa jua bahasa yang akan digunakan untuk menyampaikan mata pelajaran sains dan matematik, apa yang lebih penting adalah adakah bahasa yang digunakan itu dapat menyampaikan isi kandungan pelajaran dengan tepat? Tiada belas kasihankah kita kepada anak-anak bangsa kita yang menjadi mangsa akibat daripada ketidaktetapan kita dalam membuat sesuatu dasar? Kejap ini kejap itu..........pi mai pi mai tang tu.........

Isu Bahasa Inggeris pula bukan diwajibkan lulus atau tidak, yang penting ialah bagaimana hendak memastikan pelajar-pelajar kita dapat menguasai Bahasa Inggeris. Contohnya, mewajibkan pelajar-pelajar lulus Bahasa Melayu untuk mendapatkan sijil SPM, adakah sekian lama syarat ini dikuatkuasakan, prestasi dan kelulusan pelajar dalam Bahasa Melayu telah bertambah?

Pelajar Kita Masih Ketinggalan

Sistem pendidikan di negara kita masih tidak dapat mengejar perkembangan teknologi yang berlaku. Corak pentadbiran sekolah, kaedah pengajaran dan pembelajaran, fahaman dan pemikiran tentang pendidikan masih berada pada takuk lama.

Daripada KLSM ke KBSM yang berpusatkan guru kepada berpusatkan pelajar, masih kurang berjaya melahirkan pelajar-pelajar yang betul-betul berkualiti dan dapat berdikari. Pelajar yang betul-betul berilmu pengetahuan bukan pelajar yang menghafal ilmu yang dipelajari. Satu senario pelajar-pelajar kita ialah mereka suka membeli dan membaca buku rujukan yang isi kandungannya lebih kurang sama seperti buku teks cuma lebih ringkas dan padat. Walaupun pelajar-pelajar secara umumnya kelihatan seperti lebih berkualiti tetapi sebenarnya tidak. Banyak perkara dan isu semasa dan hal-ehwal yang tidak diketahui mereka. Hal ini disebabkan mereka hanya tahu apa yang dibaca dalam buku dan apa yang diajar dan yang paling penting apa yang akan keluar dalam peperiksaan sahaja. Topik yang tidak diuji tidak akan dibaca.

Semasa dalam peperiksaan, pelajar akan memberi jawapan yang sebiji sama dengan apa yang telah diajar oleh guru-guru atau apa yang tercatat dalam buku rujukan. Mereka cenderung menghafal jawapan. Tidak mampu menjawab dengan menggunakan perkataan sendiri. Sebenarnya, fenomena ini menunjukkan mereka tidak faham akan apa yang dipelajari walaupun mereka mampu memberikan jawapan yang tepat.

Perkembangan teknologi internet dan web 2.0 sepatutnya didedahkan kepada pelajar-pelajar tentang cara penggunaan yang akan membawa manfaat yang tidak terhingga dan akan memudahkan pembelajaran mereka serta meluaskan ilmu dan pandangan mereka. Akan tetapi, pelajar kita masih banyak menggunakan teknologi ini untuk tujuan lain daripada pembelajaran.

Mewajibkan pelajar lulus dalam Bahasa Inggeris jika ingin mendapatkan sijil SPM mungkin hanya berkesan kepada pelajar yang mengambil berat tentang prestasi dan pelajaran mereka. Kepada mereka yang tidak berminat, apa jua cara tidak akan membawa apa-apa perubahan. Pemikiran dan tanggapan ibu bapa, guru, masyarakat serta pelajar itu sendiri perlu anjakan sebelum mereka mengerti dan faham akan matlamat sebenar pendidikan yang diberikan kepada anak-anak mereka.

Ibu bapa masih tidak dapat menerima kaedah pengajaran yang dipratikkan oleh guru-guru. Jika guru menggunakan self-direted learning, self-paced learning, meminta pelajar-pelajar membina ilmu pengetahuan sendiri, guru-guru ini akan dikecam dan dikritik kerana tidak mengajar, tidak tahu mengajar dan hingga ada yang dituduh MALAS.

Kerapuhan Dasar Pendidikan

Begitu banyak isu berkenaan dengan remaja dan pendidikan dikemukakan dan diperbincangkan dalam pelbagai media.
1. Isu PPSMI
2.Isu Mat Rempit hendak ditukarkan nama kepada Samseng Jalan Raya
3. Isu bilangan mata pelajaran yang boleh diambil dalam peperiksaan SPM

Sebelum sesuatu dasar berkenaan pendidikan atau apa-apa sahaja dasar yang ingin dilaksanakan akan dikaji dengan teliti, barulah dilaksanakan. Bukan daripada bukti kajian yang dibuat cukup dan kukuh menjadi asas kepda sesuatu dasar diimplemen seperti dasar pendidikan.
Mengapa perlu dilaksanakan untuk satu jangka waktu, baru mendapati bahawa sebenarnya dasar itu mendatangkan implikasi yang pelbagai seperti Pensijilan Terbuka pada tahun 2000

PENSIJILAN TERBUKA – SPM 2000

• Para pengguna keputusan SPM tidak memerlukan maklumat tentang pangkat sijil, sebaliknya memberikan tumpuan kepada pencapaian kelompok-kelompok mata pelajaran yang releven mengikut keperluan khusus pengguna

• Pensijilan terbuka sepenuhnya akan diberikan kepada pelajar asalkan lulus mana-mana satu mata pelajaran

• Pensijilan terbuka bersyarat akan diberikan dengan syarat kelulusan tertentu (atas sebab-sebab dasar dan sebagainya)

• Pensijilan atas merit mata pelajaran dan bukannya kerana syarat kelompok mata pelajaran

• Tidak memeringkatkan pelajar dalam penganugerahan sijil

PRINSIP PENSIJILAN TERBUKA SPM 2000

• Memenuhi hasrat dan selaras dengan kehendak dasar kurikulum dan pendidikan kebangsaan
• Mengekalkan pengiktirafan sijil sama ada dalam atau luar negeri
• Mengekalkan standard (benchmark) mata pelajaran
• Keterbukaan dan fleksibal
• Mata pelajaran tidak dikelompokkan dalam kumpulan-kumpulan elektif
• Mata pelajaran SPMV kini akan diletakkan di bawah satu senarai skema SPM
• Senarai dan kod mata pelajaran SPM dan SPMV masa kini akan dikekalkan

PERATURAN PEPERIKSAAN

• Pengendalian peperiksaan masa kini akan dikekalkan
• Syarat layak mengambil peperiksaan dikekalkan
• Kaedah memperbaiki keputusan mata pelajaran tertentu secara 'patching' yang mula dilaksanakan dalam peperiksaan SPM (Julai) 1998 akan diteruskan dengan syarat menduduki dan memenuhi syarat pensijilan kali yang pertama, atau dengan mengulang peperiksaan semula

Apakah rasional dan prinsip dalam pelaksanaan dasar ini?
Sebenarnya, kalau benar-benar sesuatu dasar pendidikan itu hendak dilaksanakan, lakukanlah dengan penyelidikan dan melibatkan guru-guru(mendapatkan maklumat dan pandangan daripada guru-guru berkenaan dengan sesuatu dasar itu)kerana merekalah yang paling rapat dan mengetahui situasi dan masalah yang dihadapi oleh sekolah.
Kalau didapati sesuatu dasar itu tidak perlu dilaksanakan, jadi tidak perlu dilaksanakan kerana mungkin kebanyakan sekolah di negara kita belum bersedia dengan perubahan yang akan dilaksanakan. Dasar pendidikan kita terlalu banyak, kejap ini kejap itu. Walaupun perubahan bertujuan membawa kebaikan, adakah sekolah kita, guru kita, sistem pendidikan, pelajar kita, ibu bapa kita sudah bersedia?
JURANG perbezaan antara sekolah di negara kita masih begitu besar. Masalah DISIPLIN pelajar makin merosot dan membimbangkan.
Sepatutnya perkara-perkara di atas harus ditangani dahulu? Betul tak?

Taught Versus Learn

Few interesting articles to share with all teachers in Malaysia. Please click the links below:

1. Waiting to be taught Versus Willing to Learn

http://expintech.blogspot.com/2009/04/taught-versus-learn-disctinguishing.html

2. Teaching Versus Learning

http://smartpei.typepad.com

http://sandradodd.com/teaching/

" Happy Teacher's Day to all teachers in Malaysia" Gambateh!!!

Paralinguistik

Dalam penguasaan kemahiran bahasa dan berbahasa, kebiasaannya yang diberi fokus ialah kemahiran bahasa. Aspek paralinguistik kurang diberi perhatian kerana tidak diuji dalam peperiksaan. Penilaian dalam ujian lisan melibatakan aspek sebutan dan intonasi namun kemahiran lisan ini tidak diajar, para pelajar diajar untuk membaca dan kurang diajar cara bertutur atau berucap yang baik. Kebanyakan pelajar didapati kurang mahir dalam pengucapan, nada, intonasi dan pergerakan fizikal mereka adalah mendatar dan tidak menarik.

Apabila diminta untuk berucap, pelajar akan mencari seribu satu alasan untuk menolak. Mereka tidak melihat berucap di hadapan kelas untuk sebagai satu peluang untuk melatih kemahiran pertuturan dan pengucapan mereka. Setelah segala cubaan gagal, jadi mereka akan berucap di hadapan kelas dengan sebutan yang tidak jelas, suara yang lembut, intonasi yang mendatar, nada yang kurang sesuai, jeda yang tidak tepat, pergerakan fizikal yang kaku, suka meletakkan kedua-kedua tangan di belakang, ada yang suka berdiri dan menyandar pada meja, ada yang bercakap tanpa melihat pada audien mereka.

Oleh sebab itu, aspek paralinguistik ini perlu dititikberatkan dan pelajar harus diberi ruang dan peluang yang mencukupi untuk melatih kemahiran berucap dan bertutur di khalayak ramai. Usaha ini perlu dilakukan sejak pelajar ini di bangku sekolah. Bermula dengan setiap pelajar harus boleh bercerita atau keluar berucap di hadapan kelas. Latihan dan bimbingan guru akan menambah keyakinan pelajar untuk berucap dengan baik dan betul. Jika tidak, amatlah sukar untuk guru-guru di peringkat sekolah menengah meyakinkan pelajar-pelajar bahawa berucap di hadapan kelas atau di khalayak ramai itu penting pada masa depan apabila mereka memasuki kolej atau universiti atau semasa mereka bekerja. Mereka harus berupaya untuk menyampaikan idea dan pendapat mereka secara berkesan.

Angin Perubahan

Desakan untuk perubahan begitu kuat sekali, terutamanya dalam bidang politik. Apa pula dengan bidang pendidikan, adakah kita benar-benar berubah dari segi pendekatan kita mengajar, kurikulum kita dan segalanya.
Sebenarnya, walaupun ledakan maklumat dan kecanggihan teknologi dan komunikasi begitu pesat membangun, pendidikan kita di sekolah masih berada di takuk lama. Tidak banyak berubah. Contohnya, kalau 20 tahun dahulu semasa saya masih di bangku sekolah, Kempen Antidadah diadakan dengan mengadakan pelbagai aktiviti untuk menyedarkan pelajar tentang bahaya dadah. Kini, kempen yang sama masih dijalankan dengan aktiviti yang sama seperti peraduan melukis poster, syarahan, ceramah dan lain-lain. Pi mai pi mai tang tu. Adakah kerana kita ketandusan idea baharu atau apa yang dijalankan 20 tahun lalu memang berkesan dan tidak perlu berubah. Adakah kita sedar bahawa dunia dah berubah, negara dah maju. Kita masih berpegang teguh kepada teori behaviourisme, sepatutnya kita patut lebih berpegang kepada teori konstruktivisme and connectivisme.
Pelajar perlu membina ilmu dan pengetahuan mereka sendiri ( they have to incharge of their own learning). Pelajar kita masih terlalu bergantung kepada guru, masih kurang berdikari ketika belajar, melakukan sesuatu aktiviti kokurikulum. Adakah kita boleh berbangga dengan pelajar kita hari ini yang mampu mencapai keputusan yang amat cemerlang dari 12A ke 21A. Apakah makna di sebalik pencapaian ini? Adakah pelajar kita semakin pintar? bijak? Pada hakikatnya, kita sebagai guru kita faham dan tahu akan tahap pencapaian sebenar pelajar kita. Memang terdapat pelajar yang memang cemerlang, namun jangan lupa akan mereka yang masih ketinggalan begitu jauh sekali.
Artikel Will Richardson ini menerangkan bagaimana pelajar menguasai dan menentukan pembelajaran mereka sendiri dalam artikel Kids Owing the Learning